PORADY

 

PORADY - OKULISTYKA

 

BADANIE DNA OKA

Badanie dna oka jest jednym z podstawowych elementów badania okulistycznego. Podczas badania  możemy oglądnąć tarczę nerwu wzrokowego , najczulsze miejsce siatkówki oka , czyli tzw. plamkę żółtą siatkówki oraz obwód siatkówki. Tylko podczas badania dna oka można ocenić stan drobnych naczyń tętniczych i żylnych. Dla dokładnej oceny szczegółów obwodu siatkówki konieczne jest poszerzenie źrenicy za pomocą  odpowiednich kropli.

Badanie dna oka u dorosłego i dziecka powyżej

4 roku życia

Odbywa się na siedząco, przy użyciu biomikroskopu i soczewki, wymaga współpracy pacjenta.

Badanie dna oka u niemowląt i dzieci poniżej 3-4 roku życia

Często wymaga kilkukrotnego podania kropli poszerzających źrenicę. Odbywa się na leżąco, przy użyciu wziernika obuocznego i soczewki. Najmłodsi pacjenci nie potrafią współpracować podczas badania. Zazwyczaj konieczne jest podanie bezpośrednio przed badaniem kropli znieczulających i założenie rozwórki na powieki, celem otworzenia oka i umożliwienia wglądu w dno oka.

 Badanie nie jest bolesne i trwa krótko , jednak ze względu na konieczność przytrzymania dziecka i podświetlenia dna oka , kończy się płaczem. Do tej pory nie ma innej metody badania dna oka.

Zaleca się niekarmienie dziecka min 30 min przed badaniem.

Tylko podczas badania dna oka u dziecka można wykluczyć okulistyczne schorzenia prowadzące do trwałego niedowidzenia i ślepoty. Przy braku współpracy pacjenta, szczegółowe badanie dna oka możliwe jest jedynie w znieczuleniu ogólnym.

WADY WZROKU U DZIECI

Najważniejszym zmysłem jakim posługuje się człowiek jest wzrok. Niemowlę w 3mcu życia ma wykształcony organ wzroku, musi jednak wypracować umiejętność widzenia. Zdolność ta rozwija się w pierwszych miesiącach życia dziecka. Natomiast prawidłowe widzenie obuoczne możemy wyćwiczyć do 6-7 roku życia za pomocą okularów i odpowiednio dobranych ćwiczeń.

Badanie okulistyczne wraz z oceną wady refrakcji oka możliwe jest już u kilkumiesięcznego niemowlęcia, natomiast sprawdzenie ostrości widzenia u małych dzieci jest możliwe dopiero wtedy, gdy dziecko nauczy się komunikować z otoczeniem i będzie mogło powiedzieć co widzi – zwykle około 2-3 roku życia.

 Jednak im wcześniej rozpozna się wadę tym większe szanse na prawidłowy rozwój widzenia obuocznego. Rodzice obciążeni wadą wzroku powinni zgłaszać się z dzieckiem na badanie wcześniej, najlepiej ok. 10 – 18 mca życia.

 

Nadwzroczność

 

Jedną z najczęstszych wad wzroku u dzieci jest nadwzroczność, tzw. „plusy”. Większość dzieci wyrasta z tej wady, z wiekiem robi się ona coraz mniejsza i w końcu dziecko nie potrzebuje okularów. Problem pojawia się, gdy wada dotyczy tylko jednego oka. Wtedy bez korekcji okularowej takie oko źle widzi i mózg wyłącza je z widzenia obuocznego, co w konsekwencji prowadzi do zeza oraz niedowidzenia. Należy wtedy jak najszybciej włączyć korekcję okularową i jeżeli występuję taka potrzeba odbyć serię ćwiczeń pleoptycznych i ortoptycznych. Leczenie zeza jest często długim i trudnym procesem. Należy pamiętać, że z zeza się nie wyrasta i należy go leczyć u lekarza okulisty. Zbyt późne wykrycie wady wzroku może skutkować trwałym niedowiedzeniem i brakiem widzenia przestrzennego.

Krótkowzroczność

 

Coraz częściej pojawiającą się wadą wzroku u dzieci jest krótkowzroczność, tzw. „minusy". Najczęściej ujawnia się w wieku szkolnym i w dużej mierze jest spowodowana zbyt długim czasem spoglądania z bliska. Nadmierne korzystanie z smartfonów i tabletów przyspiesza w dużym stopniu rozwój krótkowzroczności i pogłębianie wady. Dlatego tak ważne jest jak najczęstsze przebywanie dziecka na powietrzu, patrzenie w dal i rozluźnianie w ten sposób mięśni wewnętrznych oka. Zapobiega to tzw. skurczom akomodacji, które mogą wywoływać objawy bólu głowy, łzawienie, zamazywanie obrazu podczas patrzenia w dal.

Rodzice powinni zwracać uwagę także na takie objawy jak: częste pocieranie oczu, pochylanie głowy na jedną stronę, bóle głowy, mrużenie oczu czy zbyt bliskie podchodzenie do telewizora. Wtedy niezwłocznie należy skonsultować się z lekarzem okulistą. 

 

Terapie krótkowzroczności

Rozwój krótkowzroczności w dużej mierze związany jest z uwarunkowaniami genetycznymi. Około 10 % osób ma krótkowzroczność wysoką, co w dużym stopniu zwiększa ryzyko powikłań dotyczących siatkówki. Uważa się również, że na rozwój któtkowzroczności wpływają także czynniki środowiskowe w tym nadmierna praca z bliska. Oznacza to, że im dziecko młodsze i  częściej i dłużej korzysta ze smartfonów, tabletów ( praca z bliska ) tym większe prawdopodobieństwo rozwoju krótkowzroczności.

 

Profilaktyka krótkowzroczności

Udowodniono, że aktywność fizyczna dziecka na zewnątrz może zneutralizować efekt nadmiernej pracy z bliska, co wiąże się z rozwojem lub pogłębianiem krótkowzroczności. Jeżeli dziecko spędza tyle samo czasu na zewnątrz ile pracując z bliska, ucząc się lub używając smartfonów lub tabletów, ryzyko wystąpienia oraz rozwój krótkowzroczności maleje.

Rodzice i opiekunowie powinni kontrolować dostęp

małych dzieci do smartfonów i tabletów oraz zachęcać dziecko do spędzania większej ilości czasu na zewnątrz.

 

Metody leczenia krótkowzroczności

Istnieją dwie podstawowe  metody  leczenia krótkowzroczności – optyczne i farmakologiczne.

Jeżeli progresja wady wynosi 1 dioptrię na rok to po zastosowaniu leczenia możemy spowolnić postęp krótkowzroczności o 0,5 dioptrii rocznie.       

Metoda farmakologiczna wiąże się z podawaniem atropiny w różnym stężeniu – 1%, 0,1%, 0,5%, 0,01%. Należy pamiętać, że atropina podawana w dużym stężeniu powoduje różne niedogodności dla dziecka, np. światłowstręt, uniemożliwia czytanie z bliska, dlatego częściej zaleca się stosowanie atropiny o mniejszym stężeniu. Przy niższych stężeniach efekt hamowania krótkowzroczności jest nieco mniejszy niż przy atropinie 1%, jednakże wciąż zadowalający.

Metody optyczne to przede wszystkim stosowanie soczewek kontaktowych miekkich, wieloogniskowych lub ortokorekcji.

Ortokorekcja polega na zakładaniu na noc twardych soczewek kontaktowych, które powodują odkształcenie rogówki , dzięki temu pacjent dobrze widzi w ciągu dnia bez konieczności noszenia okularów i soczewek miękkich.

Używanie soczewek kontaktowych to dosyć kosztowna metoda, z czego ortokorekcja jest najdroższa. Soczewki wymagają też zdyscyplinowania i przestrzegania zasad higieny oraz odpowiedniego postępowania. Jeżeli te warunki nie zostaną spełnione może dojść do poważnych powikłań – np. zakażenie powierzchni rogówki, a w konsekwencji owrzodzenie rogówki, co w rzadkich przypadkach może doprowadzić nawet do konieczności przeszczepu rogówki.

ASTYGMANTYZM – niezborność

Częstą wadą wzroku jest również astygmatyzm. Występuje wtedy, gdy rogówka lub powierzchnia soczewki nie ma prawidłowego kulistego kształtu, tylko przypomina swoim kształtem piłkę do gry w rugby. Powoduje to rozproszenie światła wpadającego do oka, w efekcie czego widziany obraz jest rozmyty.

         Powoduje on nieostre widzenia z daleka i bliska. Dla osób z astygmatyzmem kontury obrazów mogą wydawać się nieostre, może wystąpić poczucie zaburzenia orientacji w przestrzeni, problemy z odczytywaniem znaków drogowych, czytaniem czy szyciem. Niekorygowany astygmatyzm może wywoływać bóle głowy, zmęczenie, mrużenie oczu, łzawienie, nieostre widzenie, widzenie linii prostych jako krzywe, u dzieci bardzo często powoduje niechęć do nauki.

         Astygmatyzm można korygować za pomocą soczewek kontaktowych torycznych lub korekcji okularowej ze szkłami cylindrycznymi.

TEST NA  ASTYGMATYZM

W celu przeprowadzenia testu należy zasłonić jedno oko.

Osoba bez wady wzroku jaką jest astygmatyzm będzie widziała wszystkie linie wyraźnie, będą one równo oddalone od siebie oraz czarne. Jeżeli niektóre linie wydają się być grubsze lub jaśniejsze od pozostałych, a do tego niektóre z nich będą bardziej oddalone od siebie to najprawdopodobniej w danym oku występuje astygmatyzm.

RETINOPATIA CUKRZYCOWA

częste powikłanie cukrzycy , stwarzające ryzyko ślepoty.

Cukrzyca stanowi jeden z największych problemów medycznych współczesnego świata. Jednym z organów, w którym pojawiają się powikłania tej choroby jest narząd wzroku. Brak włączenia leczenia w odpowiednim stadium choroby może skutkować ślepotą.
Powikłania obejmują m.in. uszkodzenie siatkówki, nazywane retinopatią cukrzycową, w tym jej części centralnej – plamki żółtej , nazywane makulopatią cukrzycową lub cukrzycowym obrzękiem plamki. Są one efektem uszkodzenia bariery krew-siatkówka , prowadzącym do przeciekania składników krwi z naczyń krwionośnych do siatkówki oraz efektem niedotlenienia siatkówki i nerwu wzrokowego. Każda z postaci retinopatii daje inne objawy odczuwane przez pacjenta oraz inne zmiany w dnie oka.
Makulopatia i cukrzycowy obrzęk plamki stopniowo pogarszają ostrość widzenia, natomiast retinopatia cukrzycowa proliferacyjna nieleczona może spowodować nagłą, całkowitą ślepotę.

Retinopatia cukrzycowa proliferacyjna z krwotokiem do ciała szklistego.- Bad. dna oka

Zmiany w siatkówce rozwijają się wprost proporcjonalnie do czasu trwania cukrzycy oraz zależnie od jej typu. Po 20 latach trwania cukrzycy stwierdza się je u prawie wszystkich chorych na cukrzycę typu 1 oraz u 60% osób chorych na cukrzycę typu 2. Podstawowe znaczenie w powstawaniu schorzenia mają hiperglikemia i nadciśnienie tętnicze.
Po 15 latach choroby około 2% pacjentów będzie niewidomych, a u ok. 10% rozwinie się ciężkie uszkodzenie wzroku. Po 20 latach u więcej niż 75% pacjentów rozwinie się któraś z form retinopatii cukrzycowej1.
Retinopatia cukrzycowa w początkowym okresie rozwoju pozostaje zupełnie bezobjawowa. Nie powoduje ona ani pogorszenia widzenia, ani tym bardziej dolegliwości bólowych. Jej rozpoznanie możliwe jest wyłącznie w trakcie specjalistycznego badania okulistycznego. Zdarza się ,że zaawansowana retinopatia proliferacyjna przebiega z pełną ostrością wzroku i nieleczona, nagle może doprowadzić do ślepoty np. z powodu krwotoku do ciała szklistego. Dlatego tak ważne są regularne badania okulistyczne .

Krwotok do ciała szklistego z odwarstwieniem siatkówki – Bad USG
Diagnozę postawić może jedynie lekarz po wykonaniu szeregu badań, między innymi ;badanie dna oka w lampie szczelinowej po poszerzeniu źrenic kroplami , OCT (optyczna koherentna tomografia), angiografia fluoresceinowa.
Zwykle pierwsze odczuwane przez pacjenta objawy dotyczą bardziej zaawansowanych stadiów retinopatii. Najczęściej następuje stopniowe pogorszenie ostrości wzroku, trudności z czytaniem mimo stosowania okularów ,dodatkowo chory może zauważyć „męty” w polu widzenia. U niektórych pacjentów może jednak dojść do nagłej utraty widzenia z powodu krwotoku do ciała szklistego, zakrzepu żyły środkowej nerwu wzrokowego, ostrej neuropatii niedokrwiennej, trakcyjnego odwarstwienia siatkówki.
Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi makulopatii cukrzycowej są:
• długo trwająca, nierozpoznana lub źle leczona cukrzyca,
• stężenie hemoglobiny glikowanej wyższe niż 7,5%,
• gwałtowne, duże wahania stężenia glukozy we krwi,
• podwyższone ciśnienie tętnicze krwi (> 130/80),
• zbyt wysokie stężenie tłuszczy we krwi (HDL, cholesterol),
• otyłość,
• przyjmowanie niektórych leków.

Szacuje się , że w Polsce cukrzycowy obrzęk plamki występuje u ok. 50 tys. chorych. Atakuje w większości młodą populację pacjentów, którzy po utracie wzroku stają się niezdolni do pracy. Dopóki widzenie jest stosunkowo dobre (stadium łagodne występuje u ok. 60% chorych), pacjenci ci nie podejmują działań diagnostyczno-terapeutycznych.

Obrzęk plamki żółtej – Bad. OCT
Skuteczna i przychodząca w porę interwencja i leczenie mogą o 90% zmniejszyć ryzyko rozwoju retinopatii, więc także ryzyko jej progresji do cukrzycowego obrzęku plamki (DME). WHO zaleca regularne badania przesiewowe pacjentów cukrzycowych pod kątem objawów retinopatii..

Początkowo pacjent nie zauważa zmian w widzeniu. Dlatego też istotna jest regularna kontrola okulistyczna – minimum raz na 12 miesięcy, następnie w zależności od zaawansowania choroby częściej.
 

Pierwsze badanie okulistyczne w kierunku rozwoju retinopatii u osób chorych na cukrzycę, powinno być przeprowadzane:
• u osób chorych na cukrzycę typu 1 w ciągu 3 lat od rozpoznania – jeżeli pacjent ma lat 10 i więcej – coroczne powtarzane
• u osób chorych na cukrzycę typu 2 – w momencie rozpoznania i coroczne powtarzane
• u kobiety chorej na cukrzycę planującej ciążę – badanie w trakcie I trymestru ciąży.
Wybór metody leczenia retinopatii cukrzycowej jest uzależniony od stopnia zaawansowania i rodzaju uszkodzenia siatkówki . Głównym celem terapii jest zahamowanie postępu zmian chorobowych w obszarze plamki oraz utrzymanie możliwie najlepszej ostrości widzenia.
Stosowane obecnie metody leczenia cukrzycowego obrzęku plamki to m.in.: iniekcje leku do wnętrza gałki ocznej -anty-VEGF, laseroterapia siatkówki, glikokortykosteroidy.
Natomiast w ciężkiej retinopatii nieproliferacyjnej oraz w retinopatii proliferacyjnej konieczna jest masywna fotokoagulacja laserowa siatkówki tzw. panfotokoagulacja. Ostatecznie w stanach ciężkiej retinopatii z wylewami krwi do ciała szklistego wykonuje się operacje witrektomii oraz iniekcje leków anty –VEGF do wnętrza gałki ocznej.
Postępowi retinopatii cukrzycowej sprzyjają:
• ciąża
• okres dojrzewania płciowego
• operacja zaćmy.
Powikłaniom okulistycznym w cukrzycy można zapobiegać, unikając diety bogatej w tłuszcze zwierzęce na korzyść zwiększonego spożycia ryb, warzyw oraz owoców, ograniczając konsumpcję alkoholu czy rezygnując z palenia papierosów. Dużą rolę odgrywa także regularna aktywność fizyczna. Koniecznie należy pamiętać o systematycznych kontrolnych badaniach okulistycznych.

JASKRA

Oferujemy swoim pacjentom kilkunastoletnie doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu jaskry , możliwość obszernej, wysokospecjalistycznej diagnostyki i monitorowania przebiegu leczenia choroby.

PosiadamY duże doświadczenie w leczeniu laserowym jaskry różnych typów ( wykonanych ponad 8 tysięcy zabiegów ).

OCT – tomografia – analiza nerwu wzrokowego , ocena grubości warstwy włókien nerwowych nerwu wzrokowego  RNFL, monitorowanie ubytku komórek zwojowych siatkówki GCC , ocena głębokości komory przedniej oka, szerokości i konfiguracji kąta przesącaznia, pomiary grubości rogówki (pachymetria) – tel. 607 266 811 
Perymetria komputerowa Humphrey’a,  Tonometria indukcyjna lub ORA

 

Jaskra to choroba ,której istotą jest charakterystyczne uszkodzenie nerwu wzrokowego, nazywane neuropatią jaskrową. Uszkodzenie to objawia się postępującym ograniczeniem pola widzenia.

Leczenie jaskry; farmakologiczne, laseroterotrapia, operacja z wytworzeniem przetoki

Każdy pacjent po 40 roku życia powinien zgłosić się do okulisty na pomiar ciśnienia w gałce ocznej oraz stereoskopowe badanie dna oka!!!

W przypadku braku podjęcia systematycznego leczenia, jaskra prowadzi do całkowitej i nieodwracalnej ślepoty !!!

Rodzaje jaskry ;

Jaskra otwartego kąta – najczęstsza , podstępnie , bezobjawowo , nieodwracalnie uszkadzająca nerw wzrokowy. Może przebiegać z wysokim lub normalnym ciśnieniem w gałce ocznej.

pierwotna
barwnikowa
pseudozłuszczeniowa
zapalna
posterydowa
erytrocytarna
„komórek cieni”
neowaskularna
fakolityczna

Jaskra zamykającego się kąta -rzadsza , objawiająca się ostrymi lub podostrymi atakami wzrostu ciśnienia w gałce ocznej ,rozpierającym bólem oka i głowy , wymiotami, pogorszeniem ostrości widzenia.

pierwotna
pozapalna
pourazowa
fakomorficzna
neowaskularna

Jaskra zamykającego się kąta jest spowodowana taką budową oka, w której miejsce odpływu cieczy wodnistej, czyli tzw. Kąt przesączania jest anatomicznie wąski. W tych przypadkach, szczególnie przy rozszerzeniu źrenicy w ciemności, niekiedy wskutek zdenerwowania, a także po niektórych lekach, może dochodzić do

całkowitego zamknięcia wąskiego kąta przesączania.
Występuje wtedy ostry atak jaskry, w czasie którego ciśnienie w oku wzrasta do wartości wielokrotnie przekraczających poziom prawidłowy.

Jaskra otwartego kąta – kąt przesączania w oku jest otwarty ,a przyczyna neuropatii jaskrowej może tkwić nie tylko w zbyt wysokim dla danej gałki ocznej ciśnieniu, ale również w krążeniu krwi w obrębie gałki.
Cokolwiek jest przyczyną postępującego uszkodzenia jaskrowego nerwu wzrokowego, możemy mu zapobiec poprzez obniżanie ciśnienia w gałce.

CEL ; Osiągnięcie ciśnienia docelowego , dającego zahamowanie postępu choroby oraz zahamowanie progresji ubytków jaskrowych w polu widzenia.

PORADY - ORTOPTYSTA

 

Kiedy udać się do ortoptysty?

Ortoptysta to specjalista który diagnozuje problemy widzenia obuocznego u dzieci oraz dorosłych oraz prowadzi ćwiczenia w przypadku, gdy stwierdzony zostanie zez, niedowidzenie, zaburzona konwergencja, czyli zbieżny ruch oczu, problemy z akomodacją, czyli wyostrzanie obrazu na różne odległości oraz trudności z widzeniem przestrzennym oraz koordynacją ruchu oko-ręka.

 

Jakie sygnały mogą świadczyć o tym, że dziecko ma problemy z prawidłowym widzeniem obuocznym?

 

Przechylanie głowy na jedną stronę podczas czytania, pisania,

  • oglądania telewizji
  • ma problemy z oceną odległości przedmiotów
  • myli litery i cyfry
  • odczuwa duże zmęczenie podczas pracy z bliska
  • ma trudności w szkole podczas przepisywania z tablicy, czy czytania
  • ma problemy ze skupieniem się, skoncentrowaniem uwagi na jednej czynności, np. podczas odrabiania lekcji

 

Jakie badania wykona ortoptysta podczas wizyty?

 

  • Ocena ostrości wzroku do dali i do bliży
  • Ocena ruchomości gałek ocznych
  • Ocena niedowidzenia
  • Pomiar kąta zeza
  • Ocena widzenia obuocznego
  • Ocena konwergencji
  • Ocena akomodacji
  • Badanie widzenia barw

 

W przypadku wykrycia nieprawidłowości zaproponuje ćwiczenia i dalsze postępowanie.

 

Należy pamiętać, że dziecko nie wie jak ma widzieć, dlatego ważną rolę odgrywa obserwacja rodziców, a w momencie zauważenia niepokojących objawów, zgłoszenie się na wizytę okulistyczna i ortoptyczną

KONTAKT

SENSOR Gabinety Lekarskie

REJESTRACJA - pon. - piąt. 8.30 - 16.30 tel. +48 607 266 811

jeśli numer nie odpowiada wyślij wiadomość SMS - oddzwonimy.

GabinetySensor@gmail.com

ul.Szopena 26/2, 35-055 Rzeszów